Behmen, Nişanyan Adlar'da Behman kaydıyla birlikte ele alınır; Farsça kökenli ad “iyi ruhlu, iyi yürekli” anlamına gelir. Kayda göre Azeriler arasında her zaman Behman, Kürtler arasında ise Behmen biçimi kullanılır. Eski İran takviminde Behman, on birinci ayın ve her ayın ikinci gününün adıdır. Şehname'de İsfendiyar'ın oğlu Behman, babası Rüstem'le savaşırken öldürülünce Rüstem'e emanet edilir; Rüstem onu savaşçı olarak yetiştirir. Behman sonra İran şahı olur, Erdeşir adını alır ve Rüstem'e savaş açar. Sasani soyunun Behman'ın oğlu Sasan'dan geldiği anlatılır.
Şehname'deki bu öykü, ada güçlü bir edebî geçmiş kazandırır. TDK'nin “zeki, tedbirli” karşılığı ise bu kökenle doğrudan ilişkili değildir.
