Behlül, Nişanyan Adlar'da Arapça ve Farsça kökenli bir ad olarak “(Allah'ın) delisi” diye açıklanır; özgün yazımı بهلول biçimindedir. Arap dilcileri Behlûl'ü “çok gülen” ya da “Allah sevgisiyle sarhoş” diye yorumlar; Nişanyan ise adın büyük olasılıkla Orta Farsçadan alınma bir ad olduğunu belirtir. Harun Reşid döneminde yaşadığı söylenen Behlül-i Dânâ (“neşeli bilge”) İslam kültürünün bir parçası olmuş, fıkraları Nasreddin Hoca hikâyelerine kısmen kaynaklık etmiştir. Kayda göre adın 2009'dan sonra birden sevilmesi, 2008-2010'da yayımlanan Aşk-ı Memnu dizisiyle ilgilidir.
Vikisözlük'teki “çok gülen, şakacı” karşılığı da Arap dilcilerinin yorumuna dayanır. Benzer isimler arasındaki Behnan aynı Beh- hecesiyle başlar.