Baysu, bay ve su sözcüklerinin birleşimine benzer; olası anlamı “bol, bereketli su”dur. Nişanyan Sözlük bay sözcüğünü Eski Türkçedeki “zengin” anlamıyla verir; addaki kullanımda bu anlam suya yüklenince bolluk fikri öne çıkar. Su ise aynı sözlükte Eski Türkçe sub biçimine bağlanır; sözcük 9. yüzyıldan itibaren suv ve suw biçimlerine evrilmiştir. Sözlüğe göre eski dudak sesi, suvar-, sıva- ve sıvı gibi türevlerde hâlâ korunur. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı bolca akan, bereketli suyla açıklar.
Ünlüyle bittiği için ek alırken araya y girer: Baysu'yu, Baysu'ya, Baysu'nun. Aynı su öğesi Berksu'da da ikinci parça olarak yer alır. Kalın ünlülerle kurulmuş kısa bir ad olduğundan, ince ünlülü bir soyadıyla birlikte söylendiğinde iki sözcük birbirinden belirgin biçimde ayrılır.