Baygüç, bay ve güç sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Güç, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ortak Türkçe *kǖč (kuvvet) sözcüğüne dayanır; Kazakçadaki küš ve Kırgızcadaki küç aynı köktendir. Türkçede hem kuvvet, etki yapabilme yeteneği hem de zor, çetin anlamını taşır. Bay ise zengin ve soylu anlamındaki eski bir Türkçe sözcüktür. Ad hem güçlü hem varlıklı biri anlamına gelir; TDK'nin kaydı da bu iki niteliği birlikte verir.
Güç sözcüğünün zor anlamı da bulunduğundan, adın bu yan anlamla değil kuvvet anlamıyla verildiğini bilmek yararlıdır. Baygüç iki hecede okunur (Bay-güç); sondaki ç yazımda korunur ve ekler ince ünlülüdür: Baygüç'e, Baygüç'ün. Benzer isimler arasındaki Özgüç, Okgüç ve Tangüç aynı güç öğesini taşır.