Başöz, baş ve öz sözcüklerinden kurulmuştur. Öz, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi aracılığıyla Ana Türkçe *ȫŕ biçimine dayanır; bir şeyin en kuvvetli, en yoğun bölümünü, çekirdeğini ve bir kimsenin benliğini anlatır. Vikisözlük öz'ün küçük akarsu, dere anlamını da kaydeder. Baş ise ilk ve en önemli olanı anlatır. TDK'nin açıklaması adı önemde her şeyin önüne geçen kişiye bağlar; baş ile öz'ün birleşimi, bir şeyin en temel ve en değerli bölümü fikrini verir.
İki kısa sözcükten oluşan Başöz, iki hecede okunur (Ba-şöz). İlk hece kalın, ikinci hece ince ünlülü olduğundan ekler son heceye uyar: Başöz'e, Başöz'ün. Öz Türkçe adlarda sık kullanılan bir son öğedir; benzer isimler arasındaki Soyöz ve Toköz de öz ile biter.