Baskın, Türkçe bas- fiilinden +gUn ekiyle türetilmiş bir sözcüktür; Nişanyan Sözlük bu yapıyı açıkça gösterir. Fiil Eski Türkçede ayakla çiğnemek, bastırmak, hücum etmek ve üzerine varmak anlamlarını taşır. Nişanyan Adlar sözcüğün iki anlamını ayrı ayrı verir: ad olarak ansızın yapılan saldırı, sıfat olarak üstün gelen.
Kişi adı olarak sıfat anlamı, yani üstün gelen kişi daha yakın durur; “baskın çıkmak” deyimi de bu anlamı taşır. Aynı +gUn ekiyle engin ve ergin gibi başka sözcükler de türetilmiştir; Nişanyan Sözlük bunları da aynı yapıyla açıklar. Benzer adlar içinde Barçın ve Bolgan da iki heceli adlardır.