Yalkın, Nişanyan Adlar'da Yeni Türkçe adlar arasında gösterilir ve alev, parıltı diye açıklanır. Yeni Türkçe etiketi, adın 20. yüzyıldaki dil çalışmaları döneminde ad olarak kullanılmaya başlandığını düşündürür. Sözcük, ateşin ışığıyla parlamayı birlikte anlatır; böylece Yalım ve Yalaz gibi alev adlarının yakınına düşer. Bazı ad sözlüklerinde Yalkın'ın serap anlamına gelen Yalgın'ın bir biçimi olduğu söylense de Nişanyan bu bağlantıyı kurmaz, adı doğrudan parıltıyla açıklar.
Söyleyişte k sesi g'ye dönmez; ad, yal-kın diye iki kısa ve sert heceyle çıkar. Bu yüzden yazıda Yalgın ile karıştırılsa da kulakta kolayca ayrılır. Ek alırken sondaki n korunur: Yalkın'ı, Yalkın'a. Benzer isimler arasındaki Alkın, Baskın ve Çalkın aynı -kın sonunu taşır. Kalın ünlülü soyadlarıyla söyleyişte uyum daha kolay sağlanır.