Balkı, Nişanyan Adlar'a göre Yeni Türkçe bir addır ve “parıltı, ışıltı” anlamına gelir. Nişanyan Sözlük adın dayandığı balkı- fiilini Orta Türkçe “parıldamak, ışımak” fiiline bağlar ve sözcüğün Oğuz ve Kıpçak lehçelerine özgü olduğunu belirtir. 1303 tarihli Codex Cumanicus'ta bir ışığın parlaması, 14. yüzyıl sonundaki bir şiirde ise Muhammed nurunun içten parlaması bu fiille anlatılır; 1876 tarihli Lehce-i Osmani balkımak'ı balık pulunun parıltısına benzetir.
Kubbealtı Lugatı aynı fiili Eski Anadolu Türkçesine ve halk ağzına ait balkımak biçimiyle verir; sözlüğe göre halk ağzındaki balkır sözcüğü şimşek demektir. Hem kız hem erkek çocuklara verilebilen Balkı, kalın ünlülü iki hecesiyle kısa bir söyleyiş taşır. Bal sözcüğüyle başlasa da adın balla bir ilgisi yoktur; kökü parıldamak anlamındaki fiildir.