Aymaral, ay ve maral sözcüklerinden kurulmuş bir kadın adıdır; TDK onu güzelliği aya denk ceylan diye yorumlar. Nişanyan Adlar'a göre maral (meral) Moğolcadan Farsçaya ve Türkçeye geçmiş bir sözcüktür ve “yaban keçisi, geyik” anlamına gelir. Maral biçimiyle ad, 2000'den önce İstanbul ve İç Anadolu kökenlilerde neredeyse yalnız Ermenilerde görülüyordu; bu yazım Kars, Ardahan, Iğdır ve Oltu yörelerinde de yaygındır. Kayda göre ad Z kuşağı kentli Türkler arasında da sevilmiştir.
Meral biçiminin ilk hecesindeki e, Nişanyan'a göre Farsça etkisini gösterir; Aymaral ise a'lı eski söyleyişi korur. Benzer isimler arasındaki Akmaral aynı maral ögesini taşır.
