Ayışığı, Türkçedeki ay ışığı söz öbeğinin ad olarak kullanılmış hâli gibi görünür; olası anlamı da “ayın ışığı, mehtap”tır. Nişanyan Adlar bu adı tanımsız bir Türkçe kayıt olarak listeler. İki parça da Nişanyan Sözlük'te Eski Türkçeye uzanır: ay āy biçiminden, ışık ise “ışık, güneş” anlamındaki yaşuk sözcüğünden gelir; sözlük bu ikincisini ışımak anlamındaki yaşu- fiiline bağlar.
Dört heceli ad “a-yı-şı-ğı” diye okunur; sondaki iyelik eki yüzünden soyadından önce söylendiğinde bir tamlama gibi duyulur. Benzer isimlerden Ayışını da aynı kuruluşu ışık yerine ışın sözcüğüyle kurar.