Asılbanu, Arapça kökenli asıl ile Farsça kökenli banu sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır. Asıl, Osmanlıca üzerinden Arapça ʔaṣl sözcüğüne dayanır; bir şeyin kendisi, gerçek olanı, kaynağı, kökü ve soy anlamlarını taşır. Banu, Vikisözlük'ün Türkçe sürümüne göre Farsça bânû sözcüğünden gelir ve hatun, kadın sultan demektir; Türkçede kız adı olarak kullanılır. TDK adı gerçek anlamda soylu bir hanım, prenses olarak açıklar; iki kök bu yorumu doğrudan verir.
Banu ile biten adlar benzer isimler arasında bir aile oluşturur: Şahbanu ve Cihanbanu bunlardandır; Banu adın yalın biçimidir, Almabanu ise ses bakımından yakındır. A-sıl-ba-nu diye dört hecede okunan ad ünlüyle bittiği için kaynaştırma sesi alır: Asılbanu'ya, Asılbanu'nun.