Altıntaç, “altın” ve “taç” sözcüklerinden oluşur; anlamı açıkça “altından taç”tır. Nişanyan Sözlük taç sözcüğünü hükümdar başlığı anlamındaki Arapça ve Farsça tāc biçimine, onu da Orta Farsça tāk (kemer, çember) sözcüğüne bağlar; Kutadgu Bilig'de “millete taç” diye bir övgü içinde geçer. Altın ise Eski Türkçe altūn sözcüğünden gelir. Böylece ad, Türkçe bir sıfatı Farsça kökenli bir adla birleştirir. Nişanyan Adlar altının Altın ve Altun biçimleriyle yazıldığını not eder.
Kız ve erkek adı olarak kullanılabilir. Özel ad olduğu için ek alınca yazımda ç korunur (Altıntaç'ı), ama söylenişte bu ses c'ye yaklaşır. Benzer isimler arasındaki Aktaç ve Altaç da taç öğesini taşır.