Alagün, ala ve gün sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır. Ala, Ana Türkçe *āla biçiminden gelir; birkaç rengin karışımından oluşan, alacalı demektir. Gün ise Ana Türkçe *kün biçimine dayanır; Eski Türkçede hem güneş hem gün anlamındadır. Birleşim ışığın ve gölgenin karıştığı bir gün fikrini verir. TDK de adı, yaz günü güneşin bir bulutun arkasına girmesiyle havanın gölgelenmesi olarak açıklar.
Gün ile biten kız adları benzer isimler arasında kalabalıktır: Sengün, İzgün, Sevengün ve Bingün bunlardan bazılarıdır. Alagün üç hecede okunur (A-la-gün); ilk iki hece kalın, son hece ince ünlülü olduğundan ekler son heceye uyar: Alagün'e, Alagün'ün. Ad bir doğa olayını anlattığı için anlamı çocuğa kolayca anlatılabilir.