Akgüç, ak ve güç sözcüklerinin birleşimidir. Güç, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ortak Türkçe *kǖč (kuvvet) biçimine dayanır; Kazakçada küş, Kırgızcada küç olarak yaşar. Bugünkü Türkçede hem kuvvet, kudret hem de zor, çetin anlamlarını taşır. Ak ise beyaz anlamının yanında temiz ve dürüst demektir. TDK'nin açıklaması adı gücünü doğru yolda kullanan bir kişi olarak yorumlar; ak sıfatı burada gücün niteliğini belirler.
İki tek heceli sözcükten oluşan Akgüç kısa ve sert bir sese sahiptir. Yazıda özel adın kökü korunur, ama okunuşta ç ünlüyle başlayan eklerden önce c'ye döner: Akgüç'e yazılır, “Akgüce” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Akbey ve Aktürk aynı ak öğesiyle başlar.