Akal için kaynaklarda iki okuma vardır ve ikisinin de öğeleri Nişanyan Sözlük'te bulunur. İlk okumada ad, ak ve al renk adlarından kurulur. Ak, Eski Türkçe āk “beyaz” sözcüğüdür; Kaşgarî'ye göre Oğuzlarda her şeyin beyazına, öteki Türklerde ise atın rengine denir. Al da Eski Türkçe āl “kızıl renk” sözcüğüdür. Sözlüğün notuna göre ak, Akdeniz ve akyel deyimlerinde “güney” anlamı da taşır.
İkinci okumada ad, ak- “akmak” ve al- “almak” fiillerinin emir biçimlerinin yan yana gelmesidir; TDK Kişi Adları Sözlüğü iki açıklamayı da verir. Hangi anlamın kastedildiği kesin değildir. Nişanyan Adlar'ın Ak kaydına göre bu öğe tek başına ad olarak kullanılmaz, ama Ak Mehmet ya da Ak Fatma gibi birleşiklerin ilk öğesi olarak ayrı yazılır. Aksal ve Akçal da ak ile başlayan erkek adlarıdır.