Afet, Arapça kökenli bir addır ve Nişanyan Adlar karşılığını "felaket, fırtına" olarak verir. TDK iki anlamı birlikte sıralar: güzelliğiyle görenleri şaşırtan kadın ve musibet, felaket. Türkçede "afet gibi kadın" deyimindeki övgü anlamı, sözcüğün asıl felaket anlamından doğmuş bir benzetmedir; güzelliğin insanı alt üst etmesi düşüncesine dayanır.
Gündelik dilde "doğal afet" gibi kullanımlarda felaket anlamı baskın olduğundan, adı seçen aileler bu çağrışımı bilmek isteyebilir. Ünlüyle başlayan bir ek aldığında t sesi korunur: "Afet'in", "Afet'e". Afiyet ve Niyet aynı -et sonlu kalıptadır.