Abıru, Osmanlıca üzerinden Farsça âbrû sözcüğünden gelir. Vikisözlük bu sözcüğü eskimiş bir kullanım olarak kaydeder ve iki anlam verir: “yüz suyu” ve mecaz yoluyla övünç kaynağı olan şey. Sözcüğün ilk parçası olan ab, Farsçada su demektir. Türkçedeki “yüz suyu hürmetine” deyiminde olduğu gibi yüz suyu, bir insanın onurunu ve itibarını anlatır. TDK'nin açıklaması da adı onur, şeref ve itibar kavramlarına bağlar.
Üç hecede okunur: A-bı-ru. Farsçadaki uzun û sesi Türkçe yazımda düz u olarak kalmıştır. Ad ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Abıru'yu, Abıru'ya. İkinci hecedeki ı, Türkçe karakter desteklemeyen sistemlerde i'ye dönüşebileceğinden resmî belgelerde yazımın kontrol edilmesi yararlı olur. Benzer isimler arasındaki Abruy, ses bakımından en yakın addır.