Ün, Türkçenin en kısa adlarından biridir ve Osmanlıcadaki üñ biçimi üzerinden Ana Türkçe *ǖn'e dayanır; Eski Türkçede de ün olarak görülür. Vikisözlük sözcüğe iki temel anlam verir: ses, seda ile şöhret, tanınmışlık. Türkçede ünlü sözcüğü ve ün salmak deyimi bu ikinci anlamı yaşatır. Vikisözlük ün'ü bir erkek adı ve soyadı olarak da kaydeder. TDK'nin açıklaması da sesi, yüksek sesi ve şan, şöhreti birlikte verir.
Tek heceli ve iki harfli bir ad olan Ün, ince ünlülü ekler alır: Ün'e, Ün'ün. Bu kısalık, adı özellikle uzun bir soyadıyla ya da ikinci bir adla birlikte kullanmaya uygun kılar. Ün ile başlayan bileşik adlar da vardır; benzer isimler arasındaki Üngün bunlardan biridir. Tekün ve Ürkün ise ün sesiyle biten adlardır. Yazıda tek başına kullanıldığında bir sözcük mü ad mı olduğu büyük harfle anlaşılır.