Düşün, düşün- fiilinden türetilmiş bir Yeni Türkçe sözcüktür. Nişanyan Sözlük'e göre inan- fiilinden inan adının türetilmesi örneğine uygun olarak güven ve düşün de aynı yolla ortaya çıkmıştır; sözlük, Türkçede fiil gövdesinin ad olarak kullanılmasının olağan olmadığını da not eder. İlk tanık 1935 tarihli Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu'ndaki “düşün = mülâhaza” kaydıdır. Fiilin kendisi daha eskidir: kökte Eski Türkçe tüş “rüya, hayal” sözcüğü, ondan da tüşē- “düş görmek, düşlemek” fiili vardır.
Sözlüğe göre fiilin özgün anlamı “hayale dalmak, düş görmek”tir; düş ile düşünce bu yüzden aynı aileden gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı “düşünce, fikir” diye açıklar. Nişanyan Adlar'da ad yer alır, ama anlam verilmez. Söylerken emir kipiyle aynı duyulur. Diren de bir fiil gövdesiyle kurulmuş erkek adıdır.