Tekün, tek ve ün sözcüklerinden oluşur. Tek, biricik anlamına gelir. Ün, Osmanlıcadaki üñ biçiminden, o da Ana Türkçe *ǖn'den gelir; Vikisözlük sözcüğün hem şöhret, tanınmışlık hem de ses anlamı taşıdığını belirtir. Ünlü sözcüğü de bu kökten türemiştir. İki öğe birlikte, adı tek başına anılacak kadar tanınmış biri fikrini kurar; TDK de adı çok ünlü kişi diye açıklar.
Ad iki hecede okunur (Te-kün) ve bütünüyle ince ünlülüdür: Tekün'e, Tekün'ün. Benzer isimler arasındaki Tekünlü aynı anlamı -lü ekiyle kurar; Üngün, Ürkün ve Türgün ise ün sesini paylaşan kısa adlardır. Ün sözcüğü günlük dilde “ün salmak” gibi deyimlerde yaşadığı için anlamı ilk duyuşta sezilir. Kısa yapısı sayesinde hem uzun hem kısa soyadlarıyla uyum sağlar.