Ulus, Nişanyan Adlar'da Moğolca kökenli olarak verilir ve toprak, ülke anlamıyla açıklanır. Kaynak, Çağatay Türkçesinin büyük şairi Ali Şir Nevai'nin (1441–1501) babasının adının Ulus olduğunu belirtir. Türkiye Türkçesinde sözcük genellikle büyük göçebe aşiret anlamında kullanılmış, Dil Devrimi döneminde ise millet kavramının karşılığı olarak benimsenmiştir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de millet, halk, aşiret ve göçebe gibi karşılıklar sıralar.
Ulusal ve uluslararası gibi sözcükler de bu kökten türemiştir. Ad olarak iki hecede okunur ve s ile bittiği için ekleri değişmeden alır: Ulus'u, Ulus'a. Benzer isimler arasındaki Ulun ve Ulum sesçe yakın, kökence farklı adlardır.