Ulak, haber taşıyan kişiye verilen eski bir Türkçe addır. Vikisözlük'e göre sözcük Osmanlıcadaki ulak biçiminden gelir ve ula- fiili ile -k ekine ayrılır; kökü Ana Türkçedeki *ula- (uçları birleştirmek, eklemek) fiilidir. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü de ulak'ı haberci, ulaştıran diye tanımlar; bir yerden ötekine haber götüren kişinin adı, böylece bağlamak ve birleştirmek fikrine dayanır. TDK'nin kaydı ada postacı ve haberci anlamının yanında yardımcı, hedef, iri yapılı kişi, yama ve at gibi başka karşılıklar da verir.
Kısa ve iki heceli (U-lak) bir ad olan Ulak, kalın ünlülü ekler alır: Ulak'a, Ulak'ın. Benzer isimler arasındaki Bulak ve Ablak ses bakımından yakındır, Ular ise yalnızca son harfte ayrılır. Ulak ile başlayan bileşik adlar da vardır; Ulakbey bunların bir örneğidir. Anlamı Türkçede hâlâ bilinen bir sözcük olduğundan ad ilk duyuşta kolayca çözülür.