Türabi, Arapça turâbî sözcüğünden gelir (özgün yazımı ترابى) ve Nişanyan Adlar'da topraktan, toprağa ait diye açıklanır. Ad sözlükleri de anlamı topraktan yaratılmış diye verir. Kaynağa göre Ebû Turâb, yani “toprağın babası” ve Turâb Ali, Hz. Ali'nin lakapları arasındadır; ad bu bağ yüzünden Türk ve Kürt Aleviler arasında yaygın bir addır. Nişanyan, 19. yüzyıl Alevi ozanlarından Yanbolulu Ali Türabi Baba'yı da anar.
Adda tevazu ve topraktan gelme bilinci öne çıkar. Hicabi ve İlhami aynı -i sonuyla biten Arapça kökenli adlardır. Üç hecede “tü-ra-bi” diye okunur.