Tarhan, eski Türk devletlerinde kullanılan tarkan unvanının Türkçedeki biçimlerinden biridir; Nişanyan Adlar unvanın Türkçede Tarhan ve Turhan olarak da söylendiğini belirtir. Kaynağa göre bu soyluluk unvanının kökeni kesin değildir; Moğolca vergiden bağışık, ayrıcalıklı kişi anlamındaki darqat sözcüğüyle ilgili olabilir. TDK sözlüğü de tarkanı, İslam öncesi Türk devletlerinde beylere ve vezirlere verilen bir unvan olarak açıklar.
Tarhan'daki h, unvanın Türkçe söylenişini yansıtır; benzer isimler arasındaki Tarkan ve Targan aynı unvanın öteki biçimleridir. Tar-han diye iki hecede okunur; han ile bitmesi, adı Tayhan ve Taşhan gibi -han ile biten adlarla aynı ses ailesine sokar.