Tanyu, Nişanyan Adlar'da Tanju maddesinde geçen bir addır; kaynağa göre Çinliler Hun ve Türk hükümdarlarına Tanju ya da Tanyu unvanını verirdi. Yani Tanyu, aynı unvanın öteki söylenişidir ve Türk imparatoru anlamına gelir. Nişanyan, unvanın Tanğut biçimindeki çoğulunun Moğolca bir çoğul ekiyle kurulduğunu, bu yüzden sözcüğün kökte Moğolca olabileceğini belirtir. Kaynağa göre unvan Türkiye'de, Joseph de Guignes'in Hun ve Türk tarihi üzerine eserinin 1923'teki Türkçe çevirisiyle tanınmıştır.
J yerine y sesi taşıyan bu biçim, Tanju'ya göre daha yumuşak söylenir: tan-yu. Kayıtlarda hem kız hem erkek adı olarak geçer. Benzer isimler arasındaki Tanju unvanın yaygın biçimidir; Tansu ise mucize anlamında, bambaşka bir addır.