Tanju, Çinlilerin Hun ve Türk hükümdarlarına verdiği unvandır; Nişanyan Adlar anlamını Türk imparatoru diye açıklar. Kaynağa göre unvan Tanju ya da Tanyu biçimlerinde geçer; çoğul biçimi Tanğut olduğundan sözcüğün Moğolca olabileceği düşünülür, çünkü -ut Moğolcada bir çoğul ekidir. Nişanyan, adın Türkiye'de Joseph de Guignes'in 1756'da Paris'te yayımlanan Hunların, Türklerin, Moğolların ve Öteki Tatarların Genel Tarihi adlı büyük eserinin, H. Cahid tarafından 1923'te yapılan çevirisiyle tanındığını belirtir.
Ünlüyle biten iki heceli ad, ek alırken y kaynaştırması gerektirir: Tanju'yu, Tanju'ya. Benzer isimler arasındaki Tanyu, unvanın öteki söylenişidir; Tansu ve Tuğcu ise sesçe yakın başka adlardır.