Tandoğdu, “tan doğdu” cümlesinin bitişik yazılmış hâlidir. Tan, şafak demektir. Doğdu ise doğmak fiilinin geçmiş zaman biçimidir; doğmak, kökünü Ana Türkçe *tog- fiilinden alır ve hem dünyaya gelmeyi hem de bir gök cisminin ufuktan yükselmesini anlatır. Bu çift anlam ad için önemlidir: cümle hem “şafak söktü” hem “şafakta doğdu” diye okunabilir. TDK adı gün ağarırken dünyaya gelen kişi diye açıklar.
Aynı cümle kalıbı benzer isimler arasındaki Aydoğdu ve Gündoğdu'da da görülür; Tandoğmuş ise fiili -mış'lı geçmiş zamanla taşır. Tandoğdu üç hecede okunur (Tan-doğ-du). Ad u ile bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Tandoğdu'ya, Tandoğdu'nun. Ortadaki ğ ile d yan yana geldiğinden adı hece hece söylemek yazımı netleştirir.