Sun, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadaki sun' biçimi üzerinden Arapça ṣunʕ sözcüğüne dayanan bir addır ve hem erkek hem kız adı olarak kayıtlıdır. TDK'nin kaydı bu ada yapma, yapış, eser ve iş anlamlarını verir; ayrıca adın Türkçedeki sunmak fiilinin emir biçimiyle aynı yazıldığını belirtir. Sunmak ise Ana Türkçe *sūn- (uzatmak) kökünden gelir ve bir şeyi saygıyla vermek, ikram etmek anlamındadır. Böylece ad, iki ayrı kaynaktan gelen ve aynı biçimde yazılan sözcükleri bir araya getirir.
Tek heceli ve üç harfli bir ad olan Sun, kalın ünlülü ekler alır: Sun'a, Sun'un. Hem kızlara hem erkeklere verilir. Bu kadar kısa bir ad, uzun bir soyadıyla ya da ikinci bir adla dengeli bir bütün oluşturur. Benzer isimler arasındaki Tun ses bakımından en yakın addır; Sunalp ve Sunar da sun ile kurulan adlardır.