Taç, Arapça tac sözcüğünden gelir ve hükümdarların başına taktığı, mücevherli başlığı anlatır. Nişanyan Adlar adın kullanımına dair iki gözlem aktarır: tek başına erkek adı olarak Samandağ'daki Alevi Araplar arasında görülür; bileşik adların ilk öğesi olarak ise daha çok Afganistan ve Türk cumhuriyetlerinde doğanlar arasında yaygındır. Türkçedeki başının tacı etmek deyimi, birine en yüksek değeri vermeyi anlatır.
Yalnız üç harf ve tek heceden oluşan Taç, kısa yapısıyla ikinci isim olarak da kullanılabilir. TDK sözlüğü sözcüğün gelinin başına takılan süsü de karşıladığını belirtir. Benzer isimler arasındaki Nurtaç, aynı sözcüğü nur ile birleştirir.