Sevilen, Türkçe sevilmek fiilinin sıfat-fiil biçimidir; Nişanyan Adlar bu adı Sevil maddesiyle birlikte gösterir ve kökü sevil diye açıklar. Sözcük, sevilmek fiiline -en eki getirilerek kurulmuştur ve sevilen, kendisine sevgi beslenen kişiyi anlatır. Sevil adındaki emir ve dilek havası, burada gerçekleşmiş bir duruma dönüşür: bu ad, zaten sevilen biri olmayı anlatır.
Gündelik dilde sık kullanılan bir sözcük olduğu için ad ilk duyulduğunda sıfat gibi algılanabilir; “se-vi-len” diye üç hecede okunur. Benzer isimler arasındaki Sevilsen aynı kökten bir dilek kipiyle, Sevgili ise sevgi sözcüğünden kurulmuştur; üçü anlamca birbirine yakındır. Gökselen, Özbilen ve Erişen de aynı -en sonunu paylaşan adlardır.