Sertaç, Farsça ser (baş) ve tâc (taç) sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar anlamını baştacı, en değerli mücevher diye verir. Kaynağa göre ad, Farsçadaki tâc-ı ser tamlamasının Türkçe söz dizimine uyarlanmış biçimidir: Farsçada önce gelen taç, Türkçede sona geçmiştir. Nişanyan, 1940'lardan itibaren ara sıra görülen adın 1980'lerde belirgin biçimde yaygınlaştığını not eder.
Türkçedeki baştacı etmek deyimi bir kişiyi ya da şeyi çok değerli tutmayı anlatır; ad bu çağrışımı doğrudan taşır. Kız ve erkek çocuklara ortak verilen bir addır. Benzer isimler arasındaki Sertap ile son harf dışında aynıdır, bu yüzden söylerken ve yazarken ayrımı net tutmak gerekir. Gültaç ise aynı taç parçasını gül ile birleştirir.