Semender, Nişanyan Adlar'da Farsça bir ad olarak iki ayrı anlamla kaydedilir. İlki ateşte yanmadığına inanılan efsanevi yaratıktır; Nişanyan, ateşte yanarken can bulduğu söylenen semenderin Divan edebiyatında aşkı temsil eden imgelerden biri olduğunu belirtir. İkincisi, güzel kokulu ödağacının kaynağı sayılan Hindistan'daki bir kenttir; Semender limanı İslam edebiyatında sık anılır ve genel kanıya göre Bengal'de Çittagong yakınlarında bir yer olmalıdır.
Bugün semender adı, kertenkeleye benzeyen kuyruklu bir hayvanı da anlatır. Erkek adı olarak kayıtlı olan Semender, “se-men-der” diye üç hecede okunur. Benzer isimler arasındaki Bender ve Server, -er ile biten Farsça kökenli adlardır.