Saran, sarmak fiilinin sıfat-fiil biçimidir ve “saran, kuşatan” anlamına gelir. Vikisözlük'e göre sarmak, Osmanlıcada dolamak, sarmak, kucaklamak, kuşatmak ve kavramak anlamlarında kullanılmış, Ana Türkçe *saru- (dolamak) kökünden gelmiştir. Akrabaları arasında Karahanlıca sarūmāk ve Azerice sarımaq vardır. Bugünkü Türkçede de çevresini çevirmek, kuşatmak ve bir şeyi kaplamak anlamlarını taşır. TDK'nin açıklaması da adın bu kuşatan, çeviren anlamını verir.
Saran iki hecede okunur (Sa-ran) ve kalın ünlülü ekler alır: Saran'a, Saran'ın. Fiilden türemiş sıfat-fiil adları Türkçede yaygındır; benzer isimler arasındaki Sarkan ve Savran da -an ile biten, iki heceli erkek adlarıdır. Salman ve Sayman ise ses bakımından yakın durur. Kısa ve yumuşak sesli yapısı, çok heceli soyadlarıyla uyum sağlar.