Samimi, Vikisözlük'e göre Osmanlıcaya Farsça samimi sözcüğünden geçmiş ya da Osmanlıcada Arapça ṣamīm sözcüğünden aynı yolla türetilmiştir. Ṣamīm, bir şeyin iliği, özü, çekirdeği demektir; samimi de bu yüzden içten gelen, özden kaynaklanan anlamını taşır. Bugünkü Türkçede içten, candan, açık yürekli ve yapmacıksız anlamlarında kullanılır; senli benli, yakın ilişkiyi anlatmak için de söylenir. TDK'nin açıklaması da yürekten gelen, candan anlamını öne çıkarır.
Günlük dilde çok kullanılan bir sıfat olduğu için Samimi adı, bir nitelik gibi anlaşılabilir; yazıda büyük harf ayrımı belirginleştirir. Üç hecede okunur (Sa-mi-mi) ve ince ünlüyle biter: Samimi'ye, Samimi'nin. Benzer isimler arasındaki Sami, Nesimi ve Nizami de -i ile biten Arapça kökenli adlardır.