Pırıltı, Türkçe pırılda- fiiliyle aynı kökten gelen ve parlak bir şeyden yayılan ışığı anlatan bir sözcüktür; TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı bu anlamla açıklar. Nişanyan Adlar Pırıltı'yı ayrıca kaydetmez, kök biçim Pırıl'ı ise parlak, ışıl ışıl karşılığıyla verir. Pırıl ses yansımalı bir sözcüktür; “pırıl pırıl” ikilemesinde olduğu gibi parıltıyı sesle anlatır.
Üç hecede de aynı ı sesinin yinelenmesi adı ritmik kılar: “pı-rıl-tı”. Sonundaki ı yüzünden ek alırken araya y girer: Pırıltı'yı, Pırıltı'ya. Benzer isimler arasındaki Işıltı aynı -tı ekiyle kurulmuş, anlamca da çok yakın bir addır.