Peköz, pek ve öz sözcüklerinin birleşimidir. Pek, Ana Türkçe *bek kökünden gelir; bu kökün ilk anlamı sağlam, katı ve sabittir, sözcük bugün de sağlam, dayanıklı anlamını korur. Öz ise Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *ȫŕ biçimine dayanır; bir şeyin cevherini, çekirdeğini ve insanın kendi benliğini anlatır. Bu iki öğe birlikte iç dünyası sağlam olan kişi anlamını verir; TDK'nin kaydı da adı bu yönde açıklar.
Adın hece sınırı Pe-köz biçiminde düşer ve iki ince ünlü adı yumuşak bir sesle bitirir. Ekler e ve ü'ye uyar: Peköz'e, Peköz'ün. Benzer isimler arasındaki Şenöz aynı öz öğesiyle biter; Pek ise adın ilk öğesinin tek başına ad olarak kullanılan biçimidir. Öz ile biten bir soyadıyla birlikte söylendiğinde tekrar hissi doğabilir.