Öztin, öz ve tin sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır. Tin, Vikisözlük'e göre Eski Türkçedeki tïn (ruh, nefes) sözcüğünden bilinçli olarak alınmıştır. Türk Dil Kurumu sözcüğü Kaşgarlı Mahmud'un Divânu Lugâti't-Türk'ünden yararlanarak ilk kez 1934'te Arapça ruh sözcüğünün karşılığı olarak canlandırmıştır; bu yüzden sözcük t ile başlar, Türkçedeki akrabaları ise d ile söylenir. Vikisözlük, dinç sözcüğünün de aynı Ana Türkçe köke dayandığını kaydeder. TDK adı ruhun özü diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Tegin, Tiğin ve Ergin de in sesiyle biten erkek adlarıdır; Öztekin ise ses bakımından yakındır. Öz-tin diye iki kapalı heceden oluşan ad ince ünlülüdür: Öztin'e, Öztin'in. Kısa yapısıyla üç ya da dört heceli bir soyadıyla dengeli durur.