Öztek, öz ve tek sözcüklerinden oluşur. Tek, Osmanlıcadaki tek (eşsiz; yalnız) biçimi üzerinden Ana Türkçe *tēk sözcüğüne dayanır; Azerice tək, Özbekçe tek ve Kazakça tek ile akrabadır. Anlamları eşi benzeri olmayan, biricik, yegâne ve yalnız başınadır. Öz burada “kendi, gerçek” anlamıyla ada vurgu katar. TDK adı kısaca biricik, tek diye açıklar; ad, sözcüğün eşsizlik anlamını öne çıkarır.
Tek çocuk olarak dünyaya gelen ya da ailede ayrı bir yeri olacağı düşünülen bir bebek için anlamı yerinde bir addır. Öz-tek diye iki kapalı heceden oluşur ve ince ünlülü ekler alır: Öztek'e, Öztek'in. Benzer isimler arasındaki Bitek, Üstek ve Öbek de ek sesiyle biten iki heceli adlardır; Örnek ise yine bir sözcükten ad olmuş bir örnektir.