Özokçu, öz ve okçu sözcüklerinden oluşur. Okçu, ok sözcüğüne -çu ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; ok yapan ya da satan kişiyi ve okçuluk sporunu yapan kişiyi, yani kemankeşi anlatır. Ok ise Ana Türkçe *ok'a dayanır ve yay ile atılan silahtır. Öz burada gerçek, usta anlamıyla okçuya niteleme katar. TDK adı kısaca gerçek okçu diye açıklar.
Meslek bildiren -çu ekiyle biten Özokçu, Ö-zok-çu diye üç hecede okunur ve ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Özokçu'ya, Özokçu'nun. Benzer isimler arasındaki Özdoğdu, Özbatu ve Özdoru da öz ile başlayıp u ile biten erkek adlarıdır. Okçuluk bugün bir spor dalı olarak da yaşadığı için ad, hem eski hem güncel bir uğraşa gönderme yapar.