Özgüleç, öz ve güleç sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır. Güleç, Osmanlıcadaki gülec biçimi üzerinden Ana Ortak Türkçe *külgeč (hep gülen) sözcüğüne, o da *kül- (gülmek) fiiline dayanır; bugünkü yapısıyla gül- köküne -eç eki getirilmiş gibi çözümlenir. Her zaman gülümseyen, mütebessim kişiyi anlatır. Öz ise içten, gerçek anlamıyla bu gülümsemeye derinlik katar. TDK adı yüzünden gülümseme eksik olmayan, içten biri diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Ergüleç aynı güleç öğesini er ile birleştirir; Özgüven, Özgürel ve Özgüner ise ilk iki hecesi benzeyen adlardır. Öz-gü-leç diye üç hecede okunan ad bütünüyle ince ünlülüdür: Özgüleç'e, Özgüleç'in. Güler yüzü anlatan bir sıfattan geldiği için anlamı ilk duyuşta kolayca sezilir.