Özek, öz sözcüğünün kökü olan Ana Türkçe *ȫŕ'den türemiş bir sözcüktür; Vikisözlük Kazakça özek ve Azerbaycan Türkçesi özək biçimlerini akraba olarak gösterir ve sözcüğe “bir şeyin iç kısmı, merkezi” anlamını verir. Nişanyan Adlar adı “can, ruh” diye karşılar. TDK kaydı daha geniş bir yelpaze sunar: kuvvet, çalışkan, küçük akarsu, bitkinin özü, filiz ve bir şeyin ortası.
Anlamların ortak noktası, bir şeyin içi ve özüdür. Özek iki hecelidir ve ek alırken yazımı korunur: Özek'in, Özek'e. Vikisözlük sözcüğü soyadı olarak da kaydeder. Özdek ve Özlek ile sesçe yakındır.