Özçınar, öz ve çınar sözcüklerinden oluşur. Çınar, Osmanlıcadaki çınâr biçimiyle Klasik Farsça činār'dan, o da Orta Farsçadan gelir. Otuz metreye kadar uzayabilen, kalın gövdeli, uzun ömürlü ve geniş yapraklı bir ağacı anlatır; Diyarbakır'a bağlı bir ilçenin adı da Çınar'dır. Öz ise Ana Türkçe *ȫŕ'e dayanır ve gerçek, katıksız anlamını taşır. TDK adı çınar gibi dik duran, dürüst bir kişi diye açıklar; ağacın dik ve uzun ömürlü yapısı bu benzetmenin dayanağıdır.
Türkçe bir öğe ile Farsça kökenli bir ağaç adının birleştiği ad, Öz-çı-nar diye üç hecede okunur ve kalın ünlülü ekler alır: Özçınar'a, Özçınar'ın. Benzer isimler arasındaki Akçınar aynı çınar öğesini taşır; Özpınar ise yalnızca bir hecesiyle ayrılan, ses bakımından çok yakın bir addır. Doğadan alınmış ağaç adları arasında güçlü ve kalıcı bir imge taşır.