Olkıvanç, olmak fiilinin emir biçimi ol ile kıvanç sözcüğünden oluşan bir dilek adıdır. Kıvanç, Osmanlıcada da aynı biçimde kullanılmış bir sözcüktür ve Ana Türkçe *kïban- (sevinmek) fiiline, o da *kïb (talih, mutluluk) sözcüğüne dayanır. Bugünkü yapısıyla kıvanmak fiiline -ç eki getirilmiş gibi çözümlenir; Kazakçadaki quwanış (sevinç) ile akrabadır. Anlamı sevinç, gönül hoşnutluğu ve övünçtür. TDK'nin açıklaması adı övünç duyulacak işler yapma dileği diye yorumlar.
Kıvanç tek başına Vikisözlük'te hem erkek hem kız adı olarak geçer; Olkıvanç ise erkek adıdır. Ol-kı-vanç diye üç hecede okunur; tamamı kalın ünlülü olduğundan ekler a ve ı ile gelir: Olkıvanç'a, Olkıvanç'ın. Benzer isimler arasındaki Kıvançlı aynı kökü taşır; Ersevinç ise benzer bir anlamı sevinç sözcüğüyle kurar. Sondaki nç ünsüz kümesi adı tok bir sesle bitirir.