Oksever, ok sözcüğü ile sevmek fiilinin geniş zaman biçimi sever'in birleşimidir ve “ok sever” diye okunur. Ok, Ana Türkçe *ok sözcüğüne dayanır ve yaydan fırlatılan silahın adıdır; Türkçe Vikisözlük ok'u boy, kabile anlamında bir erkek adı olarak da kaydeder. Sevmek, Eski Anadolu Türkçesi sẹvmek üzerinden Ana Türkçe *seb- köküne uzanır. TDK adı Okseven ile aynı biçimde, oka ve okçuluğa sevgi duyan kişi diye açıklar.
Oksever ile Okseven yalnızca son seste ayrılır: biri “sever”, öteki “seven” biçimindedir; resmî belgelerde bu farkın doğru yazılması önem taşır. Benzer isimler arasındaki Yurtsever, İlsever ve İşsever aynı sever öğesiyle biter. Oksever üç hecede okunur (Ok-se-ver) ve son iki hece ince ünlülüdür: Oksever'e, Oksever'in.