Okbaş, ok ve baş sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Ok, Ana Türkçe *ok'tan gelir ve yaydan atılan silahtır; Eski Türkçede de aynı biçimde görülür. Baş, Ana Türkçe *baĺč'a dayanır; kafa anlamının yanında bir topluluğun yöneticisi, önderi demektir. İki öğe birlikte okçuların başı, en usta okçu fikrini kurar; TDK de adı usta ok atıcısı diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Okbay yalnızca son sesle ayrılır; Arbaş ve Aybaş ise aynı baş öğesiyle biten iki heceli adlardır. Okbaş iki hecede okunur (Ok-baş); k ile b yan yana geldiği için iki sesin ayrı ayrı söylenmesi adı netleştirir. Ekler kalın ünlülüdür: Okbaş'a, Okbaş'ın. Kısa yapısı uzun soyadlarıyla dengeli bir bütün kurar; ş ile bitmesi ise ünsüzle başlayan soyadlarıyla belirgin bir ayrım sağlar.