Nuralp, Arapça nur (ışık) ile Türkçe alp (yiğit) öğelerinin birleşimidir; Nişanyan Adlar anlamı “ışık yiğit” diye verir, TDK sözlüğü ise “ışıl ışıl parlayan yiğit” der. Nişanyan'ın iki öğe hakkındaki notları adın yapısını açıklar. Nur, Türkçedeki ışık sözcüğünden daha şiirsel ve manevi bir çağrışım taşır ve çok sık bir kadın adı işaretidir; erkek adlarında çoğunlukla Mehmet Nur gibi bileşiklerde ikinci öğe olarak görülür. Alp ise eski Asya ve Anadolu Türkçesinde yaygın bir unvandır; ad olarak seyrek kalmış, Nisan 1933'te kullanımı teşvik edilen yeni Türkçe adlar arasına girmiştir.
Nuralp, kadın adlarında sık görülen Nur öğesini Alp ile dengeleyerek açıkça erkek adı yapar. İki hecede okunur (Nu-ralp); sondaki p yazıda korunur: Nuralp'e, Nuralp'in. Benzer isimler arasındaki Sunalp ve Uralp de aynı Alp öğesiyle biter.