Muştu, sevindirici haber anlamına gelen bir sözcüktür. Türkçe Vikisözlük kökenini Farsça olarak gösterir ve sözcüğün müjde'den geldiğini belirtir; yani muştu, müjdenin Türkçede aldığı bir başka biçimdir. Aynı kaynak sözcüğün eş anlamlıları olarak müjde, sava, erim ve beşaret sözcüklerini sayar. TDK'nin açıklaması da adı müjde, sevindirici haber diye tanımlar; iki kaynak bu noktada örtüşür.
Muştu iki hecede okunur (Muş-tu) ve kalın yuvarlak ünlülerle kuruludur; ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Muştu'ya, Muştu'nun. Benzer isimler arasındaki Mutlu ve Mutluğ ilk heceleriyle Muştu'ya yakındır; Mançu ve Tutu da u ile biten iki heceli adlardır. Anlamı, aileye gelen yeni üyenin bir sevinç haberi olarak karşılanması fikriyle örtüşür.