Mucize, Osmanlıca üzerinden Arapça muʕjiza sözcüğünden gelir. Türkçe Vikisözlük sözcük için birkaç anlam verir: din alanında peygamberlerin, kendilerine inanmayanlara peygamberliklerini kanıtlamak için Allah'ın izniyle gösterdikleri olağanüstü olaylar; hayranlık yaratan, doğanın ötesinde sayılan olaylar; aklın açıklayamadığı durumlar. TDK'nin açıklaması da hayranlık uyandıran ve aklı aşan olay anlamlarını öne çıkarır.
Mucize, günlük dilde de sık kullanılan bir sözcük olduğu için ad olarak anlamı hemen anlaşılır. Üç hecede okunur (Mu-ci-ze); ilk hece kalın, sonraki iki hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li ve kaynaştırmalı gelir: Mucize'ye, Mucize'nin. Benzer isimler arasındaki Mucide yalnızca bir sesle ayrılır; Feruze ve Firuze de -ze ile biten üç heceli kız adlarıdır.
