Mengüç, “küçük Mengü” anlamına gelir; Eski Türkçe Mengü adına küçültme eki getirilerek kurulmuştur. Nişanyan Adlar'a göre Selçuklular adına Erzincan ve Divriği yörelerini fetheden Mengüçek Gazi'nin (ölümü 1114) adı da “küçük efendi” anlamını taşır; kendi adıyla anılan beyliğin kurucusu odur. Kökteki Mengü sözcüğünü Kaşgarlı Mahmud ölümsüz diye tanımlar, Moğolcada ise sözcük efendi, bey anlamı kazanmıştır. TDK sözlüğünde ad yaşlı anlamıyla geçer, ancak Nişanyan onu küçültme biçimi olarak açıklar.
Sondaki ç, ünlüyle başlayan ek aldığında söyleyişte c'ye yumuşar, yazıda ise Mengüç'e biçimi korunur. İki heceli ve kısa yapısı uzun soyadlarıyla dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Mengü adın doğrudan dayandığı biçimdir; Ergüç ve Görgüç ise aynı -güç sesiyle biter.