Memduh, Arapça medh (övgü) kökünden gelir ve övülmüş, beğenilmiş anlamını taşır. Nişanyan Adlar'a göre klasik şiirde övgü şiirlerinin yöneltildiği kişiye, erkekse memduh, kadınsa memduha denirdi. Kayıtta bölgesel bir ayrıntı da yer alır: Tillo şeyhlerinden Hz. Gavsül Memduh (1760-1847) Siirt yöresinde saygıyla anılan bir isimdir. TDK sözlüğü de adı övülmüş, övülecek diye açıklar.
Kadın karşılığı Memduha'dır ve aynı kökten gelir. İki heceli adın sonundaki h yumuşak söylendiğinde ad “Memdu” gibi duyulabilir, bu yüzden h'nin belirgin çıkarılması gerekir. Benzer isimler arasındaki Memnun ve Mebruk aynı vezinde kurulmuş başka Arapça adlardır. Ünsüzle biten yapısı, ünlüyle başlayan soyadlarıyla akıcı bir geçiş sağlar.